تبليغاتX
افق روشن
افق روشن

روزی که دیگر درهای خانه شان را نمی بندند قفل افسانه ایست و قلب برای زندگی بس است.

 

نقاش

عکس میله و قفس،

   عکس دانه و پرنده را،

                    از بر کشید.

پرنده

از تو جیب ملوان زبل،

            قوطی اسفناج را،

                           برداشت و   سر کشید.

                                        میله ها را،

                                                پاره کرد و پرکشید.

آن طرف

     کودکی که آرزوی یک پرنده  داشت*،

                          سایه بر چشم های تر کشید.

آفتاب

  ریشخند زد، بر نگاه طفل کوچک و

                             لباس رسمی ای به بر کشید.

نقاش

عکس یک تبر کشید.

سخت کوفت بر زمین.

نوبت نظر رسید.

آفتاب:

متهم؟  ...  اتهام؟...   جرم یا گناهتان ؟  ....  یا که اشتباهتان؟

آن پرنده که پرید؟ .....   یا نگاه کودکی که پشت آن دوید؟

 

من

وکیل یک نگاه کوچکم،

راستی، قاضی عزیز،

 کدام به مقصدش رسید؟

------

* ۱)آرزوی داشتن یک پرنده    ۲)آرزویی همچون آرزوی پرندگان

نوشته شده در سه شنبه 18 دی1386ساعت 17:40 توسط الهام| |
 

اگه بابانوئل شادیهاشو با تو تقسیم نکرد، لابد تو مضربی از اون شادیها نبودی! 

 

 هنوزم بابانوئل داره شادی تقسیم می کنه ،گویا نیازی به هم مضرب بودن نداره! بجنب .

نوشته شده در سه شنبه 11 دی1386ساعت 13:5 توسط الهام| |

 

زمستان؟؟!

سوز سرما و یخبندان؟!

برف و بوران؟!

حتــی

حتی قندیل غارها آب می شود

وقـــــتی:

تو می گویی:

نترس، من ها کردن بلدم.

 

۱/۱۰

نوشته شده در شنبه 1 دی1386ساعت 17:7 توسط الهام| |