روزی که دیگر درهای خانه شان را نمی بندند قفل افسانه ایست و قلب برای زندگی بس است.
ما تو کدوم کفه ترازو هستیم؟ زمین زمستان است. و باز حس غریبیست. دوباره وحشت درک دوباره حسرت مرگ و زورقم با زور میان زهره و زنبق زه زمان و زمین را زوال می سازد چه می شود آیا.......؟ گریز باید زد اگه گفتین منظورم کیه؟ ................... جواب و بعد شعر نوشتم تقلب نکنینا به صحرا شدم عشق باریده بود و زمین تر شده مردمان را دیدم .....چنان که پایشان در گل فرو رفته من در عشق فرو رفتم (گذشته از اینا بارون خیلی قشنگی بودا) حالا تونستین حدس بزنین؟ (با یزید بسطامی) گذر از تو گذر از بطن حیات حذر از ابر حذر از باد حذر از ورطه ی محجوره ی این بعدبیات تو و من یا من و تو یا گس این عشق ربات با تشکر حالا اولش فرض می کنیم که می خوایم بریم یه جایی با هبا پیما انواع :focer ها که کاربری مسافری airbus که از تورو جت استفاده می کند topolof اصولا کاربری باری دارد ( بگذریم از اینکه در ایران صندلی گذاشتن و .....) concord بیشترین سرعت را دارد (از سرعت صوت هم بیشترـــــــ-فکرشو کنین می تونه صدای مهیبش ما رو بدرقه کنه) antolof yak بوینگ که بزرگترین و مهترین پرواز در ایران محسوب می شود glider& mini glider سم پاش . آموزشی و............ آفت کار دلبستگی نداشتن به آن است. امید در ندگانی بشر آنقر اهمیت دارد که بال برای پرندگان در بستر زمان همراه رازقی سبز باشیم سبز سبز ولی با ذوق نسترن به جدال سفر رویم شب بود و لرزش آوای محزون تو مرا به بیراهه های غربت می کشاند.
های وهوی خشن باد و زمزمه مرموزت تنش شگفتی را برپیکرم رقم می زد
و آنچنان تل انگر تو بر روحم حجیم بود که حس می کردم تارو پودم در قالب دستان توست.
نگاه خاکستری تو با موج نخفت و بیزاری وقیحانه بر خشت های داغ تخیلم نقش می بست.
و من ناخواسته از کلبه متروکم کنده شدم
لحظه ای آرام تنها عظمتت را نگریستم
باورم نمی شود ......تو ...تو تو و همان لحن که مرا حتی هراسان از خلوت خود می رهاند
تا کنون چنین صحنه هایی در تصورم نمی گنجید
ساعت حتی دیگر تیک تاک نمی کرد ....تاک/تیک /تاک /تیک.. زمان عظمت تو را فهمیده بود .
در گرمای آتشین برزخ وجودم که عطش وحشیانه شلاق جلا داده خود را می نمایاند حس دیدنت خنکای بهار را افشان می کرد
چه شده؟ ؟ نمی دانم این جادوی زمان که نه حقیقت تو بود که مرا فتح کرد روزگار عجیبیست اکنون تو تنها بهانه زندگی من هستی...ومن خود مفهوم آن را نمی دانم
تو که ای؟که اینچنین توانستی مای وجودمان را من کنی
کاش روح من جلوهای دیگر داشت کاش اگر جلوه هایش زیاد بود حس می شد..کاش بی تو زنده نبودم ..کاش صحرا و بیابان نیز گونه ای دیگر در ذهن ها تداعی کنند
من در اینجا مرزی را در کشاکش ایام حس می کنم که رنگی زرد بر چهره ام می پاشاند و گرچه نوید تو در چشمانش موج میزند ولی خبیثانه تو را از من می رباید
چرا؟...........چرا؟ مگر نه این است که در هنگام بودن با تو نبودن با تو نیز زیبا باشد
مگر نه این است که ماهی همیشه مظهر پاکیست اگر حتی سیاه حتی زشت باشد
وقتی به تو فکر می کنم با توام و وقتی با توام هستی برایم چون غبار کوچک نیستیست
اکنون از تو می نویسم تو که زندگی را برایم معنا کردی تو که بودن را رنگی دیگر بخشیدی
حالا دیگر روحم از گذر دریای عظیم الجثه با ساحل شن گسترش نمی هراسد حتی اگر طوفانی باشد
زیبای مهربان بی تو هیچم دستانم را بگیر مرا پرواز بیاموز
آنچنان که تو خود سبکبالی
مگذار که فاصله ها مرا از آغوش صداقتت بستانند 
امتحان اصولمون خیلی توپ بود . اصلا فکرشو نمی کردم که این طوری باشه واسه همینه که خیلی خوشحالم اما ناراحتم هستم چون یکی از بچه ها به جای ساعت ۲ سااعت چهار اومد دیگه درس ۴ واحدیش پرید و ..... پیش نیاز و.... واسه همین یه هفته عزای عمومی اعلام کردیم.
اصلا افسار را به دست باد بده
اسبی که به صاحبش اخت گرفته
گمش نمی کند
زمینش نمی زند
